Rafine edilmis (arindirilmis) beyaz sekerin özellikle sabah kahvaltisinda kesinlikle yer almamasi gerekiyor. Fakat sekerin arkasinda onun tadi yatiyor ve asil önemli olan da bu tada olan aliskanliktan kurtulmaktir. Gittikçe sekeri azaltarak ona olan bagimliligimizdan kurtulmamiz gerekiyor. Biri bir gün söyle demisti: Seker, yoklugunda kahveye kötü bir tad veren seydir . Fakat kahvelerine seker koymayanlar, bir daha ne olursa olsun bu aliskanliklarina geri dönmemelidir. Seker tüketimini azaltmak için, yapay tatlandiricilar (aspartam) kullanilabilir. Bugüne kadar, bunlarla ilgili çok sey söylendi ve tartismasi bugün hala sürüyor.
Seker kullaniminin yarattigi Pazar nedeniyle, onun karsitlari (seker üreticileri) ve yandaslari (aspartam üreten fabrikalar) arasinda yararini ya da zararini kanitlamak amaciyla büyük bir rekabet sözkonusudur. Bu yarista kazanan çogunlukla suni tatlandiricilar; aspartam olmustur. Bu maddenin zehirli olmadigi simdilik kesinlige kavusmustur ama, uzun süre kullanildiginda zararli olup olmadigini gösteren hiçbir arastirma yoktur. Aslinda bu, bütün kimyasal katki maddelerinde varolan bir sorundur.
Bunlarin, organizma üzerinde uzun vadedeki etkilerini kim bilebilir ki?
Yapay tatlandiricilar -eger kullanmasi gerçekten gerekliyse- mümkün oldugunca az kullanilmasidir. Sadece geçis döneminde kullanilmasi, sonradan birakilmasi ya da çok nadiren kullanilmasi önerilebilir. Fransiz ve Amerikali bilim adamlarinin yaptiklari son arastirmalar yapay tatlandiricilarin(aspartam) tek basina zehirli olmasalar bile, zamanla kan sekerini etkileyerek metabolizmanin dengesini bozdugunu gösteriyor. Bu tatlandiricilar, yemekle birlikte alindiklarinda, kan sekerinde bir degisiklige yol açmazlar ve ensülin salgilama riski söz konusu olmaz. Ama, tatlandiricidan sonra gelen yemek glusid içeriyorsa, -söz konusu olan düsük kan sekeri endeksli glusid bile olsa- kan sekeri anormal bir artis gösteriyor.
